24 april vond alweer de derde editie van ons lokale Preuvenemint op Ypenburg plaats. Grand Café Un Allegra had zich er weer helemaal voor opgemaakt en stond klaar de gasten te ontvangen. Special guest van deze avond moest niet voor de bar maar achter de bar gezocht worden, nl. Frans Olijhoek was voor de eerste keer ook bij van begin tot eind. Kent Alex Hollen zich met wijnen uit van A to Z, deed Frans dit deze avond op zijn eigen manier met de bieren. Waarom bier als er toch een wijnproeverij is? We passen ons gezellig aan aan de gasten die komen, en als er een geen wijn lust, dan is bier een goed alternatief.
Door het grote animo en de in mindere maten aanwezige tafels, deed de situatie ontstaan dat men met andere gezelschappen de tafel moest delen. Normaal niet echt prettig; Ypenburgers gaan hier mee om alsof het juist wél de normaalste zaak van de wereld is. We delen de tafel en maken zo kennis met mede-bewoners van Ypenburg en hebben een erg gezellige avond waarbij bijna letterlijk de vingers om af te likken waren.
Een klein nadeeltje dan aanwezig? Toch. De volgende editie in mei was al volgeboekt, maar aan het einde van de avond is ook juni weer volgeboekt. Dus wilt u nog komen, dan wordt het of de reservelijst of pas na de zomer...
We beginnen met een heerlijk aperitief uit de Franse Loire. Deze streek in Noord-West Frankrijk biedt naast de vele kastelen uit kalksteen ook een stel heerlijke wijnen waaronder deze: Vins de Pays du val de Loire uit 2007, een Chardonnay-druif. De Chardonnay-druif krijgt door de kalkrijke onderbodem in de streek en door op hout verder te laten rijpen voor hij wordt afgevuld, krijgt deze wijn zijn gelige kleur en zijn zuurgraad. Eigenschap van de druif is ook dat hij zich graag aanpast aan de omgeving waar hij groeit, hierdoor laat hij zich ook buiten de Loire perfect aanbouwen.
Het voorgerecht bestaat uit een huisgemaakte carpaccio van Palmesteyn rund. Het rundvlees is blank vlees en erg zacht. De marinade van het vlees bestaat uit knoflook, pesto en olijven. Dit zorg dat de carpaccio een lekker en ietwat sterke smaak krijgt. Het geheel wordt geserveerd met een salade aangemaakt met balsamico en zongedroogde tomaten. Een verrukkelijke smaak wat door de mond gaat, geen overdreven smaak van de carpaccio en een heerlijke zoetere smaak van de salade.
De wijn: een spanjaard. Een Navarra D.O. Rosado uit 2007, gemaakt van de drijvensoort Garnacha. Ofwel een rosé uit Noord-Spanje uit de Navarrastreek. De wijnstreek ligt tegen die van de Rioja aan, maar krijgt zijn smaak door de koelte van de Pyreneeën. De wijn heeft weliswaar een donkere roze kleur, maar eenmaal in mond komt een fruitige volle smaak tot uitdruk en heeft de wijn een verrassend lichte afdronk. Een aanrader ook voor de zomermaanden.
Het tussengerecht gaat in zee. Een tong uit de oven met dille en grove mosterd. Tong is van nature een lekkere zachte platvis met wit vlees. De smaak wordt grotendeels gemaakt door de grove mosterd met witte wijn. Scherp is de mosterd in deze combinatie niet, maar geeft net de nodige bite aan de vis. Het geheel wordt weer geserveerd met een rode sla. Normaal wat bitter van smaak, hier even met suikerwater geglaceerd. Maar zorgt in ieder geval voor een leuke kleurstelling op het bord.
Voor de wijn gaan we naar de Elzas. Streek in het Noord-Oosten van Frankrijk, ongeveer zo'n 500 km hier vandaan. Een gebied dat sinds 1962 zijn eigen certificaat aan de wijnen geeft en waar tot voor kort geen fust werd geexporteerd. Nu mogen we gelukkig wel genieten van de weelde uit die streek en wel met een Elzas A.C. Grand Cru Moenchberg uit 2005, drijvensoort een Riesling. Riesling kennen we eigenlijk uit Duitsland, maar ook in deze streek worden heel lekere wijnen ervan gemaakt. Door de droogte van de Elzas krijgen de wijnen een vollere smaak. Dat is bij deze wijn absoluut op z'n plaats. Ondanks de droge smaak, proeft hij zeer vruchtig en door de stevige afdronk komt de geserveerde vis prima tot z'n recht.
Dan komen we bij het hoofdgerecht van de avond aan. Normaal het hoogtepunt, maar die is deze keer tot het laatst bewaard. Nu dus nogsteeds het voorprogramma met een in spek gerolde biefstuk met roerbak boontjes (suikerpeultjes). De biefstuk is zacht en donker rood van kleur en heeft een sterke smaak. De spek zorgt voor de zoute smaak. De peultjes worden geblancheerd en bij lage temperatuur verwarmd met peper en sjarlottjes. Het is zo passend bijelkaar dat het wel een huwelijk voor eeuwig moet zijn, jammer dat het dan zo snel over is in de mond...
Hierbij hooert natuurlijk een krachtige wijn, maar Alex laat ons nu echt proeven. In plaats van 1x uit te schenken, komt hij met 1 wijn langs op 2 verschillende manieren geopend. Door het vooropenen van een fles kun je de smaak van de wijn forceren in smaak (demanteren). Door de wijn vooraf in de fles te laten ademen behoud deze zijn volle smaak. Alex doet dit ook met dezelfde wijn in een karaf welke een grotere opening heeft als de fles. Hierdoor wordt de smaak nog meer beinvloed. Daarnaast horen we hoe ze de wijn ziel geven en hoe meer ziel een wijn heeft hoe fruitiger (duidelijke druifsmaak) en zwaarder in afdronk de wijn is. Heel eenvoudig brengt men dit aan door de fles meer glas te geven. Als u dus een fles ziet met een ontzettend naar binnen gepunte onderkant dan heeft de wijn meer ziel dan een met een vlakke bodem, tenzij deze bodem weer erg dik is dan heft zich dat weer op.
Terug naar de wijn: een Chateauneuf du pape A.C. le Devers uit 2003, gemaakt uit verschilende druifsoorten w.o. de Grenache en de Syrah.
De wijn uit de fles is erg krachtig, maar dat mag wel bij dit vlees. Daarentegen is de wijn uit de karaf iets milder van smaak, maar nogsteeds erg passend bij het gerecht.
Dan eindelijk het hoogtepunt van de avond, het dessert. Bananen in Rum Caramel met Stracciatella ijs; een lekker zoet dessert. De combinatie van rum, bananen en de chocolade van het ijs zorgen ervoor dat je je ogen sluit en wegdroomt naar een tropich eiland ver weg. Vandaar dat we ook het beste tot het laatste bewaren.
Hier kan de wijn dan ook niet bij achterblijven; weer gaat de reis naar Spanje. De Jumilla D.O. uit 2004 is een rode dessertwijn. Bij inschenken inktzwart van kleur lijkt, maar is niet overheersend zoet. De wijn wordt op eikenhout gerijpt en kan het beste gedronken worden in portglazen. De wijn heeft net die zoetigheid die nodig is om het zoete van het dessert wat op te heffen, maar wel erg nijgt naar meer.
Zowel Alex Hollen heeft ons weer met zijn verhalen doen wegzwijmelen naar goede oorden en dat met de aanstaande vakanties en Robbert Olijhoek heeft niet alleen zichzelf overtroffen ook deze keer weer, maar heeft ook zijn publiek laten watertanden en we kijken dan ook zeer uit naar de volgende keer op 29 mei, helaas is deze en de keer in juni al volgeboekt, maar in september zijn er nog plaatsen vrij.
Onze dank gaat ook uit naar de geweldige bediening van Alice en Frans Olijhoek en Frans laat ons hopeliojk nog eens verrassen met zijn kennis van bieren, want het eerste bierarrangement is ook heel goed aangekomen.
Kortom hadden we het erg naar ons zin deze avond.
Gerben Poeth