Zie onderstaand het bericht van Ineke ivm de opening van de school in Lopsay!
Ze zit nog in Nepal en we hebben haar inmiddels weer uitgenodigd voor een verslag!
Met vriendelijke groet,
Michael Lieffering
Hallo allemaal,
Vandaag ga ik eerst m'n verslag van gisteren maar eens afmaken.
Nadat we dus in het donker in Lopsay aankwamen hebben we " boven" geslapen en zijn we de volgende morgen naar benenden gelopen. Het viel best mee voor marieke, Andrea en Rien, alleen Jopie had veel last van haar knie. We werden stralend ontvangen door iedereen en nadat de " kamers " verdeeld waren moesten we gelijk naar de school. De ceremonie zou namelijk om 10 uur beginnen, dat werd slechts 2 uur later, maar dat is heel normaal. Het was een schitterend gezicht, de mooie school, een ontvangstcommite met bloemslingers en al veel mensen die gewoon stil op een bank zaten te wachten en dat vele uren later nog deden. Ze zaten wel op mooie banken en wij op mooie stoelen die van de school zijn. Snel oranje slingers opgehangen, het cadeau van Jopie en Rien een straatnaambord met HET VOGELNEST, stichting Chimding 2010 opgehangen en de Nederlandse vlag naast de Nepalese vlag gehangen. Een geweldig gezicht die twee vlaggen wapperend naast elkaar. Ik zal jullie verder niet vermoeien met de hele ceremonie, want die duurde echt eindeloos lang, maar uiteindelijk mocht ik het lint doorknippen. Ik kreeg de schaar uitgereikt op een schaaltje door een lief klein meisje. We hoopten dat het toen klaaar was, maar nee, ik moest alle belangrijke mannen een pashmina omhangen en vele toespraken later dacht ik dat ik als laatste mocht praten, maar ook na mij ging het gewoon nog door. De dorpsbewoners hadden een prachtige dag, de zon scheen, de school is klaar en ze kregen na afloop alles uitgereikt wat we onderweg hadden gekocht, zoals mandarijnen, pakjes drinken, appels. De school is nu voorzien van schriften, pennen potloden, etui's ballen, warme mutsen, warme sokken badminton rackets voor alle 30 kinderen die in april, het nieuwe schooljaar hier gaan starten. Er waren al ballonnen uitgereikt, dus het was een heel kleurrijk gezicht allemaal.
Marieke bleef maar fotograferen en Jopie en Rien genoten zichtbaar. Andrea werd ziek, maar na een afzondering in een geitenstalletje kon ze weer verder gelukkig.
Zelf heb ik genoten van al die blije gezichten, de mooie school en de lieve dankbaren mensen. Ik kreeg nog een zelgemaakt masker, die ga ik aan de rotary schenken, uiteindelijk hebben zij het geld voor de school gegeven.
s' Avonds nog dahl-bat gegeten, gedanst met de mensen die ook allemaal naar het huis van Jitu's vader kwamen en uiteindelijk om 19.00 uur ongeveer naar bed gegaan.
De vrouwen zijn volop aan het breien en kwamen heel trots hun mooie breiwerken zien. Gelukkig hadden we weer veel wol en breinaalden bij ons. We konden helaas niet met ze breien, omdat er op het land gewerkt moest worden. Marieke en Andrea hebben zich met van alles en iedereen vermaakt, zelf was ik gevloerd door problemen met m'n darmen. Andrea en Marieke hebben nog een kip gekocht, die hebben ze 's avonds heerlijk gegeten, met botten al al!!!
Met de dorpraad heb ik vergaderd en goede afspraken kunnen maken wat we verder gaan doen voor het dorp.
De volgende ochtend dus omhoog gelopen, wat een aardige klim is, maar toch meeviel uiteindelijk. Boven op de secondairy school 3 voetballen geschonken door ze in de rijen kinderen te schoppen. Ze bleven echter keurig in de rij staan!!!!!
Ook weer pennen en potloden uitegriekt. De bibliotheek bekken en daar weer een nieuwe uitdaging gevonden Marianne er is weer werk aan de winkel!!!!
De bus stond keurig op tijd klaar, maar na een uurtje stopte hij ermee, want de remmen bleken het niet te doen. Wij vonden het goed om 3 uur te wachten, want dan zou de andere bus er zijn. Je moet je voorstellen dat we midden tussen bergen stenen stonden, het was heel koud en er was helemaal niets te beleven. Ik ben nog terug gelopen naar het vorige dorp om drinken en fruit te kopen. Daar heb ik ook de volledige voorraad wol gekocht van dat leuke vrouwtje!
Na 3 uur wachten werd het nog een uur later, nog een uur enz. uiteindelijk ben ik een heerlijk eind gaan lopen en toen ik terug was werd het donker en was er nog geen bus. Uiteindelijk na 7 uur kwam hij dan en waren we om 21.30 uur in Kathmandu. We waren vies, koud en moe. Ook wilde de chauffeur na 4 uur wel verder rijden, maar hij had het probleem niet verholpen, nou dat gebeurde mooi niet!!!!!
We hebben gedouched en heerlijk geslapen, de kleren zijn naar de wasserij, was dat nou echt nodig?????????? en om 10.30 worden we opgehaald om naar Bhaktapur te gaan.
Heel veel groetjes van ons drietjes, volgende keer verder,
Liefs van Ineke
